Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Ο άνθρωπος στο ζωικό βασίλειο συμπεριφέρεται σαν το Ναπόλεοντα, μισός απάνθρωπος μισός υπεράνθρωπος. Η ευχή και η κατάρα του είναι η νοημοσύνη του · είναι ικανός για τα μεγαλύτερα εγκλήματα και επιτεύγματα ταυτοχρόνως. Ο κίνδυνος δεν έγκειται τόσο στο ότι ένα ανθρώπινο μυαλό είναι δυνατό, την ίδια στιγμή, να εφεύρει την πενικιλίνη και την ατομική βόμβα, όσο στην εκ φύσεως αλαζονεία που το συνοδεύει. Ο άνθρωπος είναι γεννημένος να διαπράττει ύβρι και να τιμωρείται γι’αυτή. Το μεγαλύτερο λοιπόν έγκλημα του ανθρώπου είναι να θεωρήσει δεδομένη τη σκέψη και χωρίς να το καταλάβει να σταματήσει να ζει, κατά τον Ντεκάρτ, συνεχίζοντας να τρέφει ψευδαισθήσεις.


Το σύγχρονο σύστημα δημοκρατίας υποστηρίζει όσο ποτέ άλλοτε τα υβρίδια ανθρώπων που έχουν μυαλό, αλλά δε σκέπτονται αφήνοντας τα ΜΜΕ και τους εντολοδότες αυτού του κόσμου να προωθούν συμφέρουσες γι’αυτούς απόψεις καθιστώντας το κοινό φερέφωνό τους. Η σύγχρονη σκλαβιά δεν είναι στέρηση της ελευθερίας. Αντιθέτως, είναι πλήρης παραχώρηση αυτής, σε πρώτο στάδιο, προκειμένου αφ’ενός να καθησυχαστεί το πλήθος που έχει βιώσει δικτατορίες και αφ’ετέρου να φοβηθεί από την ανεξέλεγκτη ζωή και να επιζητήσει κάποιο είδος καθοδήγησης, ενώ σε δεύτερο στάδιο είναι η παραχώρηση της ελεύθερης βούλησης μέσα σε προαποφασισμένα και προκαθορισμένα όρια.


Η σύγχρονη μορφή δημοκρατίας είναι η πιο επικίνδυνη και ανορθόδοξη μορφή πολιτεύματος. Σε αντίθεση με τους φανερούς και απροκάλυπτους εχθρούς, η «φασιστική δημοκρατία» του 21ου αιώνα είναι ανεμόμυλος σε μια εποχή με ελάχιστους Δον Κιχώτες. Συμφωνούμε στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας προκειμένου να τα προστατεύσουμε, στεκόμαστε απαθείς απέναντι σε αποφάσεις που δεν εγκρίνουμε –και δε σχετίζονται με την οικονομική μας κατάσταση- με την αφελή δικαιολογία ότι πρόκειται για αποφάσεις αιρούσης αρχής, εγκρίνουμε πολέμους με στόχο την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας σε απολίτιστες, δικτατορικών καθεστώτων χώρες, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και οι Σταυροφορίες συνεχίζονται. Η δημοκρατία του σήμερα είναι ο χριστιανισμός του Μεσαίωνα. Η πλειονότητα του κόσμου αφοσιώνεται σε έναν κατ’ορισμό αγνό και ηθικό σκοπό, ενώ την ίδια στιγμή οι κατέχοντες την εξουσία το χρησιμοποιούν ως πρόσχημα και αφορμή για να εκδώσουν συγχωροχάρτια και να θεσπίσουν μια Ιερά Εξέταση.


Είμαστε ένας ασθενής που λησμονεί τη νόσο από την οποία πάσχει και πώς πρέπει να αντιδράσει για να την καταπολεμήσει, γιατί είναι συνεχώς ναρκωμένος με placebo, το αρχαίο ελληνικό ιδεώδες της δημοκρατίας που πρώτος ο Ουάσιγκτον το εφήρμοσε στο σύγχρονο κόσμο διανθισμένο με το «Αμερικάνικο όνειρο». Ίσως τελικά να χρειάζεται μια "Smoking Gun" κασέτα για την αφύπνιση και τη ίασή μας. God bless the World!