Το όραμα του Ρήγα Βελεστινλή ήταν μια Βαλκανική Ομοσπονδία με ηγέτιδα δύναμη την Ελλάδα. Είχε αναγνωρίσει ήδη από τον 18ο αιώνα ότι η γεωγραφική θέση των Βαλκανίων ήταν τόσο σημαντική που μια ενδεχόμενη συμμαχία μεταξύ των συγκεκριμένων χωρών θα προκαλούσε παγκόσμια αναστάτωση, όσον αφορά στις σφαίρες επιρροής των ηγέτιδων δυνάμεων, που δεν θα μπορούσε να λυθεί πάνω σε ένα πακέτο τσιγάρα…Μπορούν όμως χώρες με τέτοιο “εχθρικό” παρελθόν –μετά από δύο βαλκανικούς και παγκόσμιους πολέμους και τις συνεχείς διαμάχες για τη λύση του Ανατολικού Ζητήματος που έπαψαν με τη Μικρασιατική Καταστροφή- να συμμαχήσουν κατανοώντας τα κοινά συμφέροντά τους;
Όλες οι χώρες των Βαλκανίων μαζί ελέγχουν το πέρασμα από την Ευρώπη στην Ασία, κάτι που αποτέλεσε ανέκαθεν μήλον της έριδος για όλες τις μεγάλες δυνάμεις ανά τους αιώνες. Για την Αμερική αποτελούν τον τελευταίο γεωγραφικά σύμμαχο πριν τη Ρωσία, ενώ για τη Ρωσία αποτελούν το μέσο εγκαθίδρυσης της εξουσίας της στην Ευρώπη ∙ ο αγωγός του φυσικού αερίου περνάει από τα Βαλκάνια προκειμένου να καταλήξει στην κεντρική Ευρώπη.
Παρ’όλα αυτά καμία από τις χώρες των Βαλκανίων δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για μια ενδοβαλκανική συμμαχία, αντιθέτως μάλιστα ενδιαφέρεται μόνο για επιλογή στρατοπέδου -Η.Π.Α. ή Ρωσία;- υιοθετώντας μια υποτιμητική ταυτότητα και λειτουργώντας ως υποχείριο μιας υπερδύναμης απαρνούμενη την ιστορία και την εθνική της υπόσταση , με την προοπτική και την ελπίδα ότι θα ανταμειφθεί όπως άλλοτε οι αυλικοί στα ανάκτορα του βασιλιά.
Τι είναι όμως μια χώρα που λησμονεί την ιστορία της στο βωμό της εξουσίας, ή σωστότερα προκειμένου να γίνει ουραγός μια ηγέτιδας δύναμης; Η απάντηση είναι ένας πιο εύκολος στόχος…Πιο εύκολος στόχος για να αναγκάζεται να αγοράζει οπλικά συστήματα ακριβότερα από άλλες χώρες, πιο εύκολος στόχος για να μένει απροκάλυπτα ανυπεράσπιστη σε διεθνείς διπλωματικές διαπραγματεύσεις, πιο εύκολος στόχος για να συνάπτει συμφωνίες οι οποίες τελικά να υλοποιούνται μονομερώς και μάλιστα χωρίς καμία περαιτέρω αναφορά του ζητήματος, πιο εύκολος στόχος για να απαρνηθεί χρήματα που δικαιωματικά της ανήκουν στο όνομα της ευρωπαϊκής ειρήνης και γαλήνης.
Η πολιτική αυτή οδήγησε και οδηγεί σε αδιέξοδο…Οι χώρες των Βαλκανίων τιμωρούνται (ή και “αυτοτιμωρούνται”) γιατί είναι μικρές σε έκταση. Δεν έχουν δύναμη στις ψηφοφορίες των διεθνών οργανισμών και κατ’επέκταση ούτε και αντίσταση σε ό,τι τους ζητηθεί από τις χώρες εξουσίας. Φυσικά prima facie φαίνεται ότι έχουν ως όπλο τους το veto, αλλά ποιος διακινδυνεύει πόλεμο και φωτιές;
Οι πολιτικοί που κυβερνούσαν και συνεχίζουν να κυβερνούν την Ελλάδα, σε πολλές περιπτώσεις υποστηρίζοντας τις μεγάλες δυνάμεις και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, λησμόνησαν την ιστορία της χώρας, την εθνική συνείδηση του λαού και με υποτιθέμενο απώτερο σκοπό τη μη διατάραξη του ευρωπαϊκού και πολλές φορές παγκόσμιου status quo, δεν προσέφυγαν στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης για την οριστική λύση του ζητήματος με τα Ίμια και τις υπόλοιπες βραχονησίδες, δε διεκδίκησαν, όπως άλλες χώρες, τα κατοχικά δάνεια από τη Γερμανία και συμφώνησαν στο Σχέδιο Ανάν για τη συνολική επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος.
Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι ούτε με τις ΗΠΑ, ούτε με τη Ρωσία, είναι με την Τουρκία και τις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων. Η Ελλάδα δεν είναι έθνος ανάδελφον, επέλεξε να είναι… Η Γαλλία και η Γερμανία αποτελούν ισχυρότατοι σύμμαχοι, δημιουργώντας ένα κοινό μέτωπο στο κέντρο της Ευρώπης, παρά τις αιματοχυσίες στην ευρύτερη περιοχή του Ρήνου. Τίποτα δεν είναι αδύνατο αρκεί αφ’ενός να θέσουμε ως προτεραιότητα την πρόοδο της Ελλάδας και όχι την ικανοποίηση των υπολοίπων χωρών και αφ’ετέρου να συνειδητοποιήσουν οι έχοντες την εξουσία τη σπουδαιότητα μιας ενδεχόμενης κοινής στρατηγικής στην ανατολική Μεσόγειο και στα στενά των Δαρδανελίων.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι το πιθανότερο ουτοπικό, αλλά δεν παύει να είναι και ελπίδα για μια χώρα που πρέπει να ανακάμψει εγκαίρως, για να μην παρακαμφτεί σε ιστορικά ζητήματα της επικαιρότητας, όπως η ονομασία των Σκοπίων, από τους συμμάχους που στην πραγματικότητα τη μόνη φορά που τη βοήθησαν ήταν στην επανάσταση του 1821.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
7 σχόλια:
Συμφωνώ απόλυτα ! Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε ποιος λύκος θα φάει το πρόβατο. Κυρίως να κατανοήσουμε πως η Ελλάδα είναι χώρα με δική της ιστορία και πρέπει να λύσει το υπαρξικό της δίλημμα Ανατολή ή Δύση.
Πάντως πρέπει να πούμε πως η εξωτερική μας πολιτική είναι άκρως εθνικιστική . Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι είμαστε πρώτοι σ' αγορές εξοπλισμών στην λίστα του ΝΑΤΟ.
Η Ελλάδα θέλει να είναι με τη Δύση, αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να απαρνείται τα "ανατολίτικα χαρακτηριστικά" της θεωρώντας τα κατώτερα μιας χώρας μέλους της Ε.Ε. Με δεδομένο ότι είμαστε ανατολική Ευρώπη πρέπει να πορευτούμε στο μέλλον...
Συμφωνώ ότι η εξωτερική μας πολιτική είναι εθνικιστική, αλλά πιστεύω ότι σε αρκετές περιπτώσεις αναγκαζόμαστε από εξωτερικές δυνάμεις...
Γενικά συμφωνώ με τα γραφόμενα. Δύο - τρεις παρατηρήσεις μόνον:
1. πέρα από αυτό που η κάθε χώρα θα επέλεγε σε ιδανικές συνθήκες, σε ένα ιδεατό διεθνές γίγνεσθαι, υπάρχει και η παρούσα συγκυρία, η οποία λέει: είσαι "μικρή" (ή καλύτερα αδύναμη οικονομικά, πληθυσμιακά κλπ.) χώρα και πρέπει να κάνεις συμμαχίες. Άρα οι αποφάσεις σου εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες.
2. Στο ζήτημα των Σκοπίων, θεωρώ ότι η Ελλάδα εμφανίστηκε αρκετά αυτιστική. . Το πλαίσιο διαπραγμάτευσης που δεχόμαστε τώρα δε το δεχόμασταν το 1993, ενώ ταυτόχρονα τα Σκόπια έχουν πλέον σκληρύνει τη στάση τους (λόγω και της αναγνώρισης τους από πλειάδα χωρών με το συνταγματικό τους όνομα). Το 1993 είχαμε μια χρυσή ευκαιρία για επίτευξη συμφωνίας με όρο ο οποίος θα περιείχε χαρακτηριστικά γεωγραφικά και όχι «μοναδικότητας» («Άνω Μακεδονία» και όχι «Δημοκρατία της Μακεδονίας») και την απεμπολήσαμε.
3. Τα πράγματα δεν είναι πάντα όσο απλά φαίνονται. Η Ελλάδα αν πήγαινε στη Χάγη, όπως υποστήριζε και ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλος, θα έβαζε στο τραπέζι όλα όσα ζητούν οι Τούρκοι, μιας και σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις συζητάς από μηδενική βάση τα ζητήματα που η κάθε πλευρά θίγει. Άρα de facto μια τέτοια επιλογή θα ισοδυναμούσε με εθνική αυτοχειρία…
Καλως ορισες στην ελληνικη μπλογκοσφαιρα.
Καταπληκτικο! Εισαι 18 χρονων και εχεις τοσες γνωσεις και πολιτικο προβληματισμενο.
Επιτελους ενα πολιτικοποιημενο μπλογκ απο καποιον τοσο νεο.
προς δ.τζ.
Όταν αναφέρθηκα στο Σκοπιανό δεν εννοούσα τόσο το ζήτημα του ονόματος αυτό καθεαυτό όσο τη σύνδεση του ονόματος με το αντίστοιχο ιστορικό υπόβαθρο...Εδώ και χρόνια, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας σχεδόν όλοι οι χάρτες, ακόμα και του CNN για την πρόγνωση του καιρού, έχουν τα Σκόπια ως Μακεδονία. Πρέπει λοιπόν να ασχοληθούμε με την ονομασία του αεροδρομίου των Σκοπίων "Μέγας Αλέξανδρος" και τη σημαία που είναι "εμπνευσμένη" από το αστέρι της Βεργίνας, και με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται.
Όσον αφορά στο θέμα των Ιμίων και γενικότερα των νησιών του Αιγαίου, θεωρώ ότι έπρεπε ήδη να έχουμε προσφυγει στο δικαστηρίο της Χάγης όχι για να αποφασιστεί ποια χώρα έχει δίκιο αλλά για να επικυρωθεί επίσημα ότι καμία άλλη χώρα δε δκαιούται να διεκδικεί τα νησιά και τις βραχονησίδες. Υπάρχει η συνθήκη της Λωζάνης, όπου με τα άρθρα 12 και 15 απαριθμούνται σαφέστατα ποια νησιά παραχωρούνται στην Ελλάδα. Οπότε το μόνο ρίσκο που θα υπήρχε σε περίπτωση που πηγαίναμε στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης θα ήταν να δυσαρεστήσουμε κάποιες χώρες που εκμεταλλεύονται το ασαφές και το αδιευκρίνιστο της όλης υπόθεσης.
Σωστή η παρατήρηση για τη συνθήκη της Λωζάνης. Από την άλλη, όμως, όπως προείπα θα ανοιχτούν και άλλα ζητήματα αν πάμε στο ΔΠΔ (μιας και θα το ζητήσουν οι Τούρκοι), οπότε θα είναι σαν να βάζουε στο τραπέζι το σύνολο των διεκδικήσεων των Τούρκων. Για μένα, η μεγάλη (και χαμένη, αν δεν αλλάξει κάτι) ευκαιρία, είναι η ενταξιακές διαπραγματεύσεις της γείτονος με την Ε.Ε. Θα έπρεπε ναι μεν να στηρίζουμε τηΝ είσοδο της στην Ε.Ε., αλλά όχι a priori, όπως συμβαίνει τώρα, αλλά με διεκδίκηση ανταλλαγμάτων.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση των Σκοπίων. Αν μπουν στο ΝΑΤΟ με ρο όνομα ΦΥΡΟΜ, θα πρόκειται για έγκλημα, καθότι ως γνωστόν, θα "κυριαρχήσει" στη συνέχεια το συνταγματικό τους όνομα.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κάθε έθνος έχει το αναφέρετο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Αρκεί να μην θίγει ζωτικά συμφέροντα άλλης χώρας.
Είμαστε ίσως οι δύο Έλληνες bloggers που ενώ στο προφίλ μας κυριαρχεί σε κάθε του έκφανση ο κινηματογράφος, γράφουμε για... όλα τα άλλα... Αν όμως το καλοσκεφτείς, ακόμα και σε μια βόλτα, με ή χωρίς κάμερα, βλέπεις ταινίες μικρού μήκους.
Λίγες σκέψεις για να σου πω την καλησπέρα μου
Δημοσίευση σχολίου